Dag 11

Gisteren had ik weer een sessie bij de kiné. We hadden vooral veel oefeningen gedaan om die heupspieren te versterken. En of ik dat gevoeld heb. Vanochtend was ik zo stijf. Gelukkig stond er een yoga sessie op het programma, dus kon ik die stijfheid er wat uit stretchen.

Ik keek er erg naar uit om te gaan lopen vandaag. Ik had wel wat schrik voor mijn kuit. Sinds zondag deed die al wat lastig. Met een meer zeurende last dan echte pijn, dacht ik dat ik wel zou kunnen lopen. Misschien zou ik het er zelfs kunnen lopen. Het plan was om terug 3 keer 13 minuten te lopen. Vol enthousiasme begon ik er aan. Al snel moest ik het tempo drastisch verlagen vanwege beginnende pijn aan mijn kuit. Deze pijn werd steeds erger en na 5 minuten was het meer afzien dan genieten. Uit koppigheid liep ik op gezapig tempo (6min/km) toch de dertien minuten uit.

Tijdens het wandelen ging de pijn niet weg. Het tweede interval ging wel beter. Ik denk dat ik de pijn wat gewoon was geworden waardoor niet al mijn aandacht steeds naar die kuit ging. Deze dertien minuten gingen dan ook weer wat sneller voorbij. Wijselijk heb ik vervolgens toch beslist om dat derde blok over te slaan en naar huis te lopen.

Thuis heb ik er direct ijs opgelegd. Maar dat voorkwam niet dat de pijn erger werd. Nu kan ik amper wandelen en de trap is helemaal een hel. Hopelijk kan een nachtje rust wonderen doen en is de ergste pijn morgen weer weg.