Dag 12 (of is het eigenlijk terug dag 1?)
De belangrijkste reden voor deze lange ‘pauze’ was een kuitblessure. Een blessure die toch zeker twee weken voor overlast heeft gezorgd. Vorige week ging het dan eindelijk weer beter en kon ik zonder pijn bewegen. De voorbije weken heb ik het gebrek aan hardlopen wel proberen te compenseren met fietsen en zwemmen. Het zwemmen gaat steeds vlotter, maar jammer genoeg nog niet sneller. Fietsen is voornamelijk woon-werkverkeer, maar ook dit gaat al snel richting de 45 minuten per enkele rit.
Het is niet zo dat ik vorige week niet wou lopen. Naast de fysieke vermoeidheid van het opstarten met werk, zat het probleem voornamelijk in het feit dat mijn verwachtingen te hoog waren. De druk die ik mezelf opleg was gewoon zo groot, dat ik niet durfde te starten. Zo verwachtte ik dat; ik de training terug kon oppikken waar ik laatst gebleven was, ik zonder pijn kan lopen, en dat ik de tempo’s aankan die ik ervoor liep. Maar na bijna een maand niet gelopen te hebben is dit onrealistisch.
Daarom besloot ik vandaag het anders aan te pakken. In plaatst van te verwachten dat ik een volledige training zou lopen, ben ik terug opnieuw begonnen. 3x5minuten, rustig. Zonder verwachtingen. De focus lag voornamelijk op terug lopen en een nieuwe start maken. De training was op die manier ook erg kort, waardoor ook dit geen obstakel kon zijn.
De eerste vijf minuten verliepen erg stroef. Elke beweging kostte veel moeite en het liep gewoon echt niet vlot. De twee volgende blokken liepen veel beter. Het lopen vereiste minder energie en ik kon vrij gemakkelijk de vijf minuten uitlopen.
Ik heb bewust ook nog niet naar de tempo’s gekeken. Dat zijn zorgen voor later. Het belangrijkste voor nu is dat ik terug gestart ben en dat ik geen pijn ervaarde tijdens het lopen.
Pawsitive Bean 