Dag 4
Soms heb je mindere dagen. Dagen waarop alles wat moeilijker gaat en dingen meer energie vragen. Vandaag was zo’n dag. Het kostte me al veel energie om überhaupt uit bed te komen vanochtend, laat staan om een inspanning te leveren. Maar omdat ik gisteren niet gelopen had en in de hoop om me na het lopen beter te voelen, had ik uiteindelijk toch besloten om mijn loopschoenen aan te trekken en de training aan te vatten.
De loopintervallen verliepen veel moeizamer dan de voorbije dagen. Het leek alsof ik bij elke stap goed moest nadenken hoe ik deze technisch moest uitvoeren. De training bestond uit 3×7 minuten. Maar die 7 minuten leken steeds een eeuwigheid te duren. Omdat ik op voorhand al een vermoeden had dat het wel eens een mindere training kon zijn, had ik er speciaal voor gekozen om een up-tempo playlist op te zetten. Het hielp me om mijn cadans (aantal stappen per minuut) gelijk te laten lopen met de beat en er op die manier voor te zorgen dat het nog een degelijk tempo was. Het was dus niet dat deze training conditioneel zwaarder was. Het kostte me mentaal gewoon erg veel moeite om de ene voet voor de andere te blijven zetten.
Niet elke training kan even gemakkelijk aanvoelen en er zullen mindere trainingen tussen zitten. Het is dan de kunst om te focussen op de dingen die wel goed waren. Een goede oefening is om drie dingen op te sommen die wel positief waren aan de training. Vandaag waren dat: (1) een goede cadans kunnen aanhouden, (2) het tempo steeds kunnen blijven vasthouden en (3) geen pijn aan de knie.
Ondanks het mindere gevoel vooraf en tijdens het lopen, heeft de training me toch wat energie gegeven. Ik moet me er dan ook aan optrekken dat ik (1) de training toch maar succesvol heb uitgelopen en (2) het een proces is en niet elke training even goed kan gaan. Dat vandaag een mindere dag was, wil niet zeggen dat ik terug achteruit aan het gaan ben.
Pawsitive Bean 